Ciesielska Marcelina

Dziś Marcelinka potrafi już sama usiąść.
Z trudem stawia swoje pierwsze kroki.
Mówi pierwsze słowa, które brzmią dla nas jak najpiękniejsza muzyka.
Za każdym razem, gdy patrzymy na te postępy, wiemy, że oto spełnia się cud.

A przecież wszystko mogło potoczyć się inaczej.
Bo Marcelinka przyszła na świat za wcześnie – w 23. tygodniu ciąży.
Ważyła zaledwie 480 gramów.
Maleńka, bezbronna, a jednocześnie tak silna, że postanowiła zostać z nami.

Od pierwszego dnia toczy walkę. Retinopatia odebrała jej wzrok – dziś ma jedynie poczucie światła.
Mózgowe porażenie dziecięce sprawia, że każdy ruch to wysiłek.
Padaczka nie pozwala zapomnieć, jak delikatne i kruche jest jej zdrowie.

Codzienność Marcelinki to godziny ćwiczeń i terapii.
Rehabilitacja ruchowa, logopedyczna, stymulacja wzroku.
Zmęczenie, dojazdy, powtarzanie tych samych ćwiczeń setki razy.
A jednak w tej trudnej codzienności są chwile, które rozświetlają wszystko – jej uśmiech, nowy ruch, kolejna sylaba.

Marcelinka pokazuje nam, że świat można poznawać inaczej.
Dotykiem, dźwiękiem, bliskością.
Że nawet w ciemności można odnaleźć światło.

Każdy dzień to jej walka o samodzielność.
A każdy jej krok, każde słowo, każdy gest to dowód, że nigdy nie wolno się poddawać.