Kacprzak Amelia

Po 5 latach walki i systematycznej rehabilitacji Amelka była już o krok od samodzielności. Chodziła, trzymana za rączkę, była całkowicie odpieluchowana, samodzielnie jadła zblendowane posiłki, zaczynała mówić i budować pierwsze zdania. Uczęszczała do przedszkola, które uwielbiała. Cieszyła się z najmniejszych rzeczy, zarażała uśmiechem i pogodą ducha. Mieliśmy poczucie, że wyszliśmy na prostą – że teraz będzie już tylko lepiej.

Niestety w kwietniu 2024 roku Amelka źle się poczuła i otrzymała antybiotyk. Podczas pierwszej kontroli lekarskiej nic nie wskazywało na to, że dzieje się coś poważnego. Następnego dnia, w trakcie kolejnej wizyty, nagle przestała oddychać. W wyniku długotrwałego niedotlenienia, w śpiączce trafiła na oddział intensywnej terapii, gdzie przez 2 miesiące lekarze walczyli o jej życie.

Po tym czasie wróciła do domu, jednak dziś jest dzieckiem leżącym i nie ma z nią kontaktu. Żyjemy nadzieją, że uda nam się ją odzyskać. Aby tak się stało, potrzebna jest długa i kosztowna rehabilitacja.

Walka o życie i sprawność naszej córki zaczyna się od początku – dosłownie od zera. Największy szok już minął, przeszliśmy przez wiele trudnych emocji. Teraz pozostało nam jedno – walczyć o lepsze jutro dla Amelki.