Curci Gaia

Gaia urodziła się 25 września 2013 roku. Była pogodnym, ciekawym świata dzieckiem. Uczyła się szybko, zaczynała mówić, śmiała się, przytulała – była blisko. Z nami. Obecna.

Wszystko zaczęło się zmieniać, gdy miała 15 miesięcy.

Z dnia na dzień zaczęła się wycofywać. Przestała mówić. Przestała jeść. Przestała patrzeć nam w oczy, reagować na imię. Jakby ktoś cicho zamknął za nią drzwi do świata i zatrzasnął klucz. Gaia została po drugiej stronie, a my – bezsilni – zostaliśmy tu.

Diagnoza: autyzm dziecięcy. Potem zespół Aspergera. A do tego zaburzenia ekspresji mowy, które sprawiają, że nawet jeśli Gaia coś czuje, to nie zawsze potrafi to wypowiedzieć. Słowa gdzieś się gubią, blokują, zatrzymują w gardle.

Gaia ma dziś prawie 12 lat. I nadal każdego dnia uczymy się, jak ją zrozumieć. Jak odczytać, co próbuje nam powiedzieć spojrzeniem, gestem, zachowaniem. Są dni, kiedy się udaje. I są takie, w których dociera do nas cała brutalność tej rzeczywistości – że nawet najprostsza rozmowa z własnym dzieckiem może być niemożliwa.

Gaia nie jest „grzeczna” w rozumieniu szkolnych zasad. Nie siedzi cicho, nie zgłasza się do odpowiedzi, nie robi wszystkiego tak, jak trzeba. Ale Gaia próbuje. I codziennie pokonuje swoje własne góry, o których większość ludzi nie ma pojęcia.

My też próbujemy. Nieustannie. Ale wiemy, że sami nie damy rady. Dlatego prosimy o wsparcie – by dalej walczyć o komunikację, o rozwój, o jak najwięcej niezależności dla naszej córki.

Nie prosimy o litość. Prosimy o szansę. Bo Gaia zasługuje na świat, który jej nie odrzuci tylko dlatego, że mówi inaczej. Albo wcale.

Rodzice Gai