Oberska Wiktoria

Cześć, mam na imię Wiktoria.

Urodziłam się 22 grudnia 2019 roku – tuż przed świętami Bożego Narodzenia. Byłam najpiękniejszym, magicznym prezentem dla moich rodziców – takim, którego nie pakuje się w papier ani nie kładzie pod choinką. Małym cudem, który odmienił ich życie na zawsze.

W drugim miesiącu życia okazało się, że moja droga nie będzie prosta. Mam poważną wadę wzroku – lewe oczko nie widzi wcale, a prawe pozwala mi tylko częściowo poznawać świat. Do tego dochodzi głuchota po lewej stronie, oczopląs, zez zbieżny, nadwzroczność i astygmatyzm. Zdiagnozowano u mnie także obniżone napięcie mięśniowe i zaburzenia integracji sensorycznej. To wszystko sprawia, że rzeczy oczywiste dla innych dzieci – dla mnie są codziennym wyzwaniem.

Od 6. miesiąca życia intensywnie się rehabilituję. Spotykam się z tyflopedagogiem, surdopedagogiem, logopedą, fizjoterapeutami, terapeutami SI, psychologiem, biorę udział w zajęciach TUS. To moja codzienność – czasem trudna, ale pełna małych kroków naprzód, które podejmuję z uśmiechem.

Uwielbiam chodzić na spacery i wyprawy w góry z rodzicami. Tam najlepiej mi się oddycha. Każdy krok, nawet ten najmniejszy, daje mi poczucie, że mogę więcej. Nawet jeśli jest trudno – liczy się to, że się nie zatrzymuję. Mam na imię Wiktoria – i wierzę, że naprawdę mogę zwyciężać.

Razem z moimi rodzicami – Agnieszką i Marcinem – proszę Cię dziś o wsparcie. Koszty leczenia, terapii, specjalistycznych pomocy i dojazdów są ogromne. Każda pomoc przybliża mnie do kolejnych kroków – dosłownie i w przenośni.

Jeśli możesz, pomóż mi dalej zdobywać świat. To będzie najpiękniejszy prezent – nie tylko dla mnie, ale i dla moich rodziców, którzy każdego dnia są moją siłą.

Z całego serca dziękujemy,
Wiktoria z Mamą i Tatą
Agnieszką i Marcinem