Dorszyńska Róża

Róża przyszła na świat, czarując wszystkich swoją urodą. Miała perłowe włosy, niebieskie oczy i uśmiech, który potrafił rozświetlić każdy dzień.
Pierwszy rok życia był jak z bajki – uczyła się siadać, raczkować, bawić zabawkami, chodzić, a nawet uczęszczała do żłobka.

A potem… coś zaczęło się zmieniać.
Najpierw Róża coraz częściej liczyła paluszki, wkładała je do buzi, przestała chwytać przedmioty i interesować się swoimi ulubionymi zabawkami. Z dnia na dzień jej dłonie zaczęły wykonywać te same, powtarzające się ruchy – jakby chciała zetrzeć z nich coś niewidzialnego.

Pojawiły się nocne wybudzenia, którym towarzyszyły lęki i krzyk. Zgrzytanie zębami, uciekanie, jakby przed potworem.
Lekarze długo szukali przyczyny. My także przeszukaliśmy cały internet, próbując zrozumieć, co się dzieje.
Ostateczna diagnoza: Zespół Retta.

Świat Róży zmienił się ze sali żłobkowej na sale rehabilitacyjne.
Zamknęła się w swoim ciele, zapewne sama nie rozumiejąc, dlaczego przestaje panować nad tym, co kiedyś było naturalne.
A jednak w jej oczach i uśmiechu wciąż błyszczy coś niezwykłego – ciepło, które potrafi zatrzymać każdego, kto na nią spojrzy.

Róża jest radosnym dzieckiem, które uwielbia ruch, zabawy z innymi, czuć wiatr we włosach i uprawiać sport.
Jednak cały czas potrzebuje kogoś, kto jej w tym pomoże i pozwoli korzystać z życia.