Grzyb Maciej

Maciej Grzyb ma 23 lata. W wieku 4 lat zdiagnozowano u niego całościowe zaburzenia rozwoju ze szczególnym opóźnieniem rozwoju mowy oraz cechami autyzmu. W 2010 r. rozpoznano padaczkę o nieustalonej etiologii, z napadami toniczno-klonicznymi oraz napadami nieświadomości z miokloniami powiek.

Maciej uczęszcza do klasy 3GP w ZSS nr 89 przy ul. Skaryszewskiej 8 w Warszawie. W 2026 r. kończy edukację w tej szkole. Istotne jest, aby po zakończeniu nauki mógł uczestniczyć w warsztatach terapii zajęciowej (WTZ) na terenie gminy Wola, ponieważ ma to kluczowe znaczenie dla jego dalszego rozwoju, utrzymania nabytych umiejętności oraz treningu samodzielności.

Posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego ze względu na niepełnosprawność sprzężoną – autyzm oraz niepełnosprawność intelektualną w stopniu umiarkowanym. Realizuje naukę zgodnie z indywidualnym programem edukacyjno-terapeutycznym (IPET).

Maciej porozumiewa się niewerbalnie – potrzeby i emocje komunikuje gestem oraz nieartykułowanymi dźwiękami, nawiązuje kontakt wzrokowy. Występują u niego trudności o charakterze apraksji w sferze oralnej oraz zaburzenia kinestezji artykulacyjnej. Ma problemy z koncentracją i utrzymaniem uwagi, łatwo się rozprasza i przerywa wykonywaną pracę. Ze zrozumieniem odbiera jedynie bardzo krótkie i proste treści.

Rzadko nawiązuje relacje z rówieśnikami, częściej obserwuje otoczenie. W zachowaniu widoczny jest schematyzm. Zdarza się pobudzenie ruchowe – biega, uderza w powierzchnie płaskie, czasem także w osoby. Ma trudności z kontrolą emocji, bywa, że reaguje niewspółmiernie do bodźca, pojawiają się zachowania agresywne. Występuje podwrażliwość proprioceptywna.

Maciej nie ma ukształtowanego poczucia zagrożenia i ma ograniczone myślenie przyczynowo-skutkowe. Trudno mu przewidywać konsekwencje zachowań, dlatego często wymaga pomocy osoby dorosłej i wskazówek, jak właściwie reagować. Jest osobą niezdolną do samodzielnego życia i wymaga stałej opieki. Boi się zwierząt, szczególnie psów. Najbezpieczniej czuje się w znanym środowisku i wśród znanych osób, a w nowych miejscach widoczne są oznaki zdenerwowania.

Jesteśmy czteroosobową rodziną: mama Ania, tata Krzysztof oraz siostra Zuzia.