Przybył Bartosz

Jeszcze zanim pojawił się na świecie, lekarze operowali go w brzuchu mamy. Dla wielu osób brzmi to jak medycyna przyszłości. Dla nas stało się początkiem nowej codzienności.

Bartek urodził się z rozszczepem kręgosłupa i przepukliną oponowo-rdzeniową. Choroba sprawiła, że jego nogi od początku potrzebują ogromnego wsparcia, a zwykłe dla innych dzieci rzeczy — ruch, samodzielność czy beztroska codzienność — wymagają rehabilitacji, ćwiczeń i nieustannej kontroli zdrowia. Do tego regularne cewnikowanie i czujność, bo w każdej chwili mogą pojawić się kolejne powikłania związane z wodogłowiem.

Jego codzienność to rehabilitacja, specjalistyczny sprzęt i małe postępy, które dla nas znaczą naprawdę bardzo dużo.

Ale Bartek nie skupia się na ograniczeniach.

To pogodny, ciekawy świata chłopiec, który mimo trudności ma w sobie ogromną radość życia i niezwykły upór. Potrafi cieszyć się małymi rzeczami i próbować jeszcze raz, nawet gdy coś nie wychodzi od razu.

Mieszkamy tam, gdzie życie płynie trochę spokojniej, a natura uczy cierpliwości. I chyba właśnie tego nauczył nas też Bartek — że największe rzeczy często rodzą się z małych kroków.

Lepszy ruch.
Mniej bólu.
Więcej samodzielności.

To właśnie z takich małych chwil składa się jego codzienność.