Turkowski Alan

Alan bardzo nie lubi stać w miejscu.
Najlepiej widać to wtedy, gdy wsiada na rower i rusza przed siebie, jakby chciał dogonić cały świat naraz.

Patrząc na niego dziś trudno uwierzyć, że od pierwszych chwil życia jego małe serce musiało stoczyć tak trudną walkę.

Alan urodził się ostatniego dnia sierpnia, kiedy lato powoli zaczyna ustępować miejsca jesieni. Niedługo później pojawiły się diagnozy — zespół Downa i tetralogia Fallota, ciężka wada serca wymagająca leczenia i specjalistycznej opieki.

Nasza codzienność bardzo szybko przestała być zwyczajna. Zamiast spokojnego poznawania świata pojawiły się szpitale, badania, wyjazdy do specjalistów i ogromny strach o zdrowie synka.

Przy Alanie nauczyliśmy się żyć trochę inaczej. Od wizyty do wizyty. Od badania do badania. Z ciągłym pakowaniem torby i planowaniem kolejnych kilometrów do przejechania.

Ale Alan każdego dnia przypomina nam, że życie to coś więcej niż diagnozy.

Ma w sobie ogromną pogodę ducha, ciekawość świata i radość z małych rzeczy. Potrafi cieszyć się chwilą całym sobą — szczególnie wtedy, gdy może pedałować przed siebie i choć na moment zapomnieć o całej medycznej codzienności.

Przed nami nadal leczenie, kontrole i kolejne wyzwania. Wiemy jednak, że dla Alana warto walczyć o każdy spokojniejszy oddech, każdy uśmiech i każdą chwilę dzieciństwa przeżytą po prostu szczęśliwie.