Cieplik Maja

Maja bardzo wcześnie musiała nauczyć się odpowiedzialności, której nie powinno dźwigać żadne dziecko.

Jeszcze we wrześniu 2014 roku była po prostu małą dziewczynką, a chwilę później nasza codzienność zaczęła kręcić się wokół pomiarów cukru, insuliny i ciągłego czuwania. Diagnoza cukrzycy typu 1 przyszła nagle i została z Mają na zawsze.

W tej chorobie nie ma wakacji, przerw ani spokojnych dni „bez myślenia”. Cukrzyca jest obecna cały czas — w dzień i w nocy. W szkole, podczas zabawy, wyjazdów, snu i zwykłych codziennych chwil.

Każdy posiłek trzeba przeliczyć.
Każdą aktywność przewidzieć.
Każdy spadek cukru może pojawić się nagle.

A mimo tego Maja naprawdę stara się żyć normalnie.

Uśmiecha się. Spotyka z rówieśnikami. Ma swoje plany, zainteresowania i marzenia jak każda dziewczynka w jej wieku. Tylko że obok tego wszystkiego zawsze jest jeszcze pompa insulinowa, sensory, kontrola glikemii i ogromna odpowiedzialność, której dziecko nigdy nie powinno musieć dźwigać samotnie.

Mieszkamy w spokojnej części Wielkopolski, gdzie życie na pierwszy rzut oka płynie zwyczajnie. Ale przy cukrzycy nauczyliśmy się, że nawet najbardziej zwyczajny dzień może w jednej chwili zamienić się w walkę o bezpieczeństwo i zdrowie dziecka.

Dlatego każdego dnia robimy wszystko, by Maja mogła po prostu dorastać spokojniej. Leczenie cukrzycy wiąże się jednak z ogromnymi kosztami, które nie są w pełni refundowane.

Każde wsparcie to dla naszej córki większe bezpieczeństwo, lepszy komfort życia i szansa na dzieciństwo z trochę mniejszym lękiem o jutro.