Piejko Jakub

Nie usłyszeliśmy wtedy, że będzie dobrze.
Usłyszeliśmy diagnozy.

Wodogłowie wrodzone. Agenezja ciała modzelowatego. Wada serca. Padaczka. Mózgowe porażenie dziecięce.
Słowa, które przyszły nagle i podzieliły nasze życie na „przed” i „po”.

A pośrodku tego wszystkiego był On — nasz Jakub.

Urodził się 6 lutego 2012 roku. Maleńki chłopiec, który od pierwszych chwil życia musiał walczyć bardziej, niż powinno walczyć jakiekolwiek dziecko. Zamiast spokojnego dzieciństwa pojawiły się szpitale, badania, rehabilitacja i strach o każdy kolejny dzień.

Dziś nasze życie nadal wygląda inaczej, niż sobie wyobrażaliśmy.
Liczymy nie tylko dni, ale też napady padaczki.
Nie wybiegamy daleko w przyszłość. Walczymy o to, co tu i teraz. O spokojny sen. O mniejszy ból. O kolejny mały krok do przodu.

Jakub wymaga stałego leczenia, intensywnej rehabilitacji i regularnych turnusów rehabilitacyjnych. Choroby odbierają mu sprawność, utrudniają codzienne funkcjonowanie i sprawiają, że nawet najprostsze czynności bywają ogromnym wyzwaniem.

Ale Kuba ma w sobie coś, czego nie zabrała żadna choroba.
Siłę.

Potrafi uśmiechnąć się nawet wtedy, gdy nam brakuje już sił. Lubi muzykę, bliskość i spokojne chwile z najbliższymi. Jednym spojrzeniem potrafi powiedzieć więcej niż tysiąc słów. To właśnie on codziennie uczy nas odwagi, cierpliwości i tego, jak cieszyć się z małych rzeczy.

Zatrzymajcie się na chwilę przy historii naszego syna.

Bo choć choroba zabrała Jakubowi wiele, nie zabrała mu najważniejszego — szansy na życie, rozwój i miłość.

A o tę szansę walczymy każdego dnia.