Ratajczak Jakub

Najszczęśliwszy jest wtedy, gdy może wsiąść na rower.

Nie interesuje go, dokąd prowadzi droga. Ważne, że można jechać przed siebie. Mijać pola, drzewa i otwarte przestrzenie, poczuć wiatr na twarzy i choć na chwilę zostawić za sobą wszystko, co trudne.

Takiego Kubę znamy najlepiej.

Kuba urodził się 24 maja 2009 roku. Jest pogodnym chłopakiem, który świat odbiera trochę inaczej niż większość ludzi. Ma autyzm sprzężony oraz niepełnosprawność intelektualną, które wpływają na jego codzienne funkcjonowanie, sposób komunikacji i relacje z otoczeniem.

Niektóre rzeczy przychodzą mu trudniej. Potrzebuje więcej czasu, wsparcia i cierpliwości, aby odnaleźć się w sytuacjach, które dla innych wydają się zupełnie naturalne. Każdy dzień przynosi nowe wyzwania, ale również małe sukcesy, które dla naszej rodziny mają ogromne znaczenie.

Kuba najbardziej lubi proste rzeczy. Jazdę na rowerze, ruch, przebywanie na świeżym powietrzu i chwile, kiedy może czuć się swobodnie. To właśnie wtedy jest najbardziej sobą – spokojny, szczęśliwy i wolny od codziennych trudności.

Patrząc na niego, nie widzimy przede wszystkim diagnoz. Widzimy młodego człowieka, który ma swoje zainteresowania, swoje przyzwyczajenia i własny sposób przeżywania świata. Widzimy syna, który każdego dnia uczy nas, że nie wszystko trzeba mierzyć tempem rozwoju, ocenami czy osiągnięciami.

Codzienność Kuby wiąże się z terapią, rehabilitacją oraz wsparciem, które pomagają mu rozwijać umiejętności i lepiej funkcjonować w otaczającym świecie. To proces, który trwa od lat i nadal pozostaje ważną częścią jego życia.

Bo historia Kuby nie jest historią o autyzmie.

To historia chłopaka, który najbardziej lubi jechać przed siebie, cieszyć się chwilą i przeżywać świat po swojemu.