Sagan Szymon

Szymon ma autyzm.
Dziesięć lat temu ta diagnoza brzmiała jak wyrok. Dziś Szymon ma 12 lat, a ponad osiem i pół roku ciężkiej pracy jego rodziny i terapeutów przyniosło widoczne efekty. Coraz częściej widać uśmiech, otwartość i chęć kontaktu z innymi. Na placu zabaw nie stoi już z boku – wręcz przeciwnie, coraz częściej szuka towarzystwa dzieci, uczy się współpracy i wspólnej zabawy.

W wieku pięciu lat zaczął mówić pełnymi zdaniami. Dziś nie powtarza już fragmentów bajek, ale wciąż ma trudności z komunikacją, wyrażaniem własnych myśli i rozumieniem zależności przyczynowo-skutkowych. Proste zasady i konieczność skupienia uwagi nadal stanowią wyzwanie, zwłaszcza podczas gier i zabaw. W relacjach z rówieśnikami czuje się niepewnie – najlepiej odnajduje się wśród dzieci młodszych o dwa do czterech lat.

Szymon zmaga się również z poważnymi trudnościami manualnymi, wynikającymi z nieprawidłowego napięcia mięśniowego w obrębie barku i dłoni. Jako leworęczny uczy się pisać wolniej, co bywa dla niego źródłem frustracji podczas zajęć szkolnych.

Codzienność utrudnia mu także atopowe zapalenie skóry (AZS) – uporczywy świąd skóry powoduje dyskomfort i rozdrażnienie. Dodatkowo Szymon ma zaburzenia integracji sensorycznej – bodźce odbiera inaczej niż jego rówieśnicy. Coraz częściej zaczyna dostrzegać, że się od nich różni, co rodzi w nim frustrację i nadmierną samokrytykę.

Pomoc terapeutów jest dla Szymona niezwykle cenna – to dzięki niej może rozwijać się, nabywać nowe umiejętności i krok po kroku doganiać swoich rówieśników.