Lubiński Aleksander

Mam na imię Aleksander i mam 14 lat. Mówią, że mój świat wygląda trochę inaczej niż świat większości ludzi. Mam autyzm dziecięcy. Dla mnie to znaczy, że czasem trudno mi zrozumieć to, co dla innych jest proste — rozmowy, emocje, zmiany w planach.

Są dni, kiedy zwykłe rzeczy są dla mnie bardzo trudne. Hałas potrafi mnie przytłoczyć, nowe miejsca stresują, a słowa czasem chowają się gdzieś w głowie i nie chcą wyjść. Kiedy inni rozmawiają swobodnie, ja często muszę się bardzo starać, żeby powiedzieć choć kilka zdań.

Ale mam też swój świat, który jest dla mnie ważny. Lubię rzeczy poukładane, spokojne. Czasem potrafię skupić się na czymś tak bardzo, że zapominam o całej reszcie. Uczę się każdego dnia — małymi krokami. Dla mnie każdy taki krok to coś naprawdę dużego.

Chodzę na terapię, bo chcę lepiej rozumieć ludzi i żeby oni mogli lepiej zrozumieć mnie. Uczę się mówić o tym, co czuję, radzić sobie z emocjami i być bardziej samodzielny. To nie zawsze jest łatwe, ale się nie poddaję.

Najbardziej potrzebuję wsparcia, żeby dalej się rozwijać. Terapie pomagają mi robić postępy, które dla innych mogą wydawać się małe, ale dla mnie znaczą bardzo dużo. Dzięki nim mam szansę na lepsze życie — spokojniejsze, bardziej zrozumiałe i bardziej moje.

Jeśli chcesz mi pomóc, wiedz, że każda pomoc naprawdę ma znaczenie. Dzięki niej mogę uczyć się świata krok po kroku i iść do przodu — we własnym tempie, ale z nadzieją.