Dla szybszej weryfikacji i księgowania wpłat bardzo prosimy nie wpisywać zdrobnień ani słów odmienionych przez przypadki jak również słów: dla, na, leczenie, rehabilitacja, itp.
Prosimy o zaznaczenie w zeznaniu podatkowym pola „Wyrażam zgodę”.
Nr subkonta
25682
Województwo
pomorskie
Data urodzenia
2013/04/20
zespół Westa
Wpłaty prosimy kierować na konto, podając poniższe dane:
Odbiorca:
Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą"
Alior Bank S.A., nr rachunku:
42 2490 0005 0000 4600 7549 3994
Tytułem:
25682 Zajączkowski Aleksander darowizna na pomoc i ochronę zdrowia
Tylko dla wpłat - treść dla 1,5% podatku dostępna w sekcji "Przekaż 1,5% podatku".
W formularzu PIT wpisz numer:
KRS 0000037904
W rubryce „Informacje uzupełniające - cel szczegółowy 1,5%” podaj:
25682 Zajączkowski Aleksander
Dla szybszej weryfikacji i księgowania wpłat bardzo prosimy nie wpisywać zdrobnień ani słów odmienionych przez przypadki jak również słów: dla, na, leczenie, rehabilitacja, itp.
Prosimy o zaznaczenie w zeznaniu podatkowym pola „Wyrażam zgodę”.
Pobierz darmowy program do rozliczeń PIT za rok 2025, z wypełnionymi danymi 1,5% dla Podopiecznego Zajączkowski Aleksander.
Przekaż 1,5% podatkuOlek. Chłopiec, który idzie swoją drogą
Nie wiemy, kiedy dokładnie zaczęło się to wszystko. Ale wiemy, że Olek miał tylko kilka miesięcy, kiedy pojawiły się pierwsze napady. Z czasem przyszła diagnoza – zespół Westa. Dla kogoś z zewnątrz to może brzmieć jak nazwa rzadkiej choroby neurologicznej. Dla nas – to słowa, które zmieniły wszystko.
Nie wiedzieliśmy, co będzie. Nie wiedzieliśmy, czy Olek będzie siadał. Czy będzie chodził. Czy będzie patrzył, rozumiał, reagował. Nie było żadnych pewników, tylko obserwacja. I czekanie.
Długo nie chodził. Jego ciało nie chciało współpracować – obniżone napięcie mięśniowe sprawiało, że każdy ruch był wyzwaniem. Dziś nosi ortezy. Robi kroki. Może jeszcze niepewnie, może powoli – ale robi je. Na przekór wszystkiemu.
Ma swoje codzienne małe zwycięstwa. A z nim mamy je my. Nie pytamy już, czy będzie „normalnie”. Pytamy tylko, co możemy jeszcze zrobić, by było mu lepiej. By mniej bolało. By mógł cieszyć się życiem, mimo jego trudności.
Jeśli przeczytałeś ten tekst – dziękujemy.
Bo to znaczy, że na moment stanąłeś przy Olku.
A on naprawdę idzie – swoim tempem, swoją drogą.
Z nami.
Rodzice Olka