Bereda Stanisław

Staś układa puzzle inaczej niż inne dzieci. Nie patrzy na obrazek – wystarczy mu dotyk. Palcami przesuwa po kształtach, cierpliwie szukając miejsca dla każdego elementu.
A gdy słyszy muzykę, zamyka oczy i zaczyna tańczyć. Śmiech, klaskanie, radość – jakby każda nuta była językiem, który rozumie najlepiej.

To jego świat. Piękny i trudny jednocześnie.

Staś urodził się w ciepły wrześniowy dzień 2013 roku i od pierwszych miesięcy musiał zmierzyć się z trudnymi diagnozami. Ma zespół Williamsa – rzadką chorobę genetyczną, nazywaną czasem „syndromem dzieci elfów”. Maluchy takie jak on są niezwykle ufne, otwarte i kochają ludzi.

Ale za tą ufnością kryją się przeszkody.
Serce, które już w 2015 roku musiało przejść poważną operację.
Napady padaczki, które pojawiają się znienacka.
Autyzm, który zamyka go we własnym rytmie.
Problemy ze wzrokiem, słuchem i jedzeniem, które każdego dnia odbierają mu siły.

Codzienność Stasia to nie plac zabaw, a gabinety i sale terapii.
Hipoterapia, logopeda, zajęcia sensoryczne, spotkania z psychologiem – godziny powtarzanych ćwiczeń, które mają dać mu szansę na rozwój i choć odrobinę samodzielności.

A jednak Staś uczy nas czegoś niezwykłego: że mimo bólu i trudności można patrzeć na świat z uśmiechem.
Że prawdziwe zwycięstwa kryją się w drobiazgach – w nowym słowie, w kolejnym kroku, w dopasowanym puzzlu.

Dziękujemy, że jesteście obok i pomagacie naszemu „małemu elfowi” iść dalej swoją wyjątkową drogą.