Trynkos Piotr

Ciało przypominające kruche drewno – delikatne, a jednak wytrzymałe. Dusza, która nie zna granic.
Taki właśnie jest Piotr.

Urodził się z zespołem Fanconiego – chorobą, która zatrzymała rozwój kości. Ręce pozostały krótkie i niesprawne, nogi wymagają ciągłej ochrony. A mimo to potrafią nieść go dalej, przez kolejne lata.

Piotr nie zatrzymał się na granicy własnego ciała.
Otworzył się na świat historii, dokumentów, pamięci. Studiował na Uniwersytecie Śląskim, odnajdując w archiwach odbicie swojej własnej wytrwałości – tego, co trwa mimo upływu czasu.

Rehabilitacja towarzyszy mu każdego dnia.
Jest jak rytm, który podtrzymuje go w drodze. Bez niej ciało zatrzymałoby się zbyt szybko, ale dzięki niej Piotr może nadal żyć na swoich zasadach.

Jego życie jest jak zapisany pergamin – kruchy, a jednak przechowujący w sobie wielką siłę.
I tak jak każda strona potrzebuje troski, by przetrwać, tak Piotr potrzebuje obecności innych, by jego historia mogła toczyć się dalej.