Paluch Theo

Theo nie zatrzymuje się długo w miejscu.

Zawsze coś próbuje zrobić. Podnieść się. Przesunąć kawałek dalej. Utrzymać równowagę choć przez chwilę.
Jego ciało nie ułatwia mu tego. Jest słabsze, szybciej się męczy, czasem nie nadąża za tym, co Theo chciałby zrobić. Dlatego każdy ruch to praca – powtarzana wiele razy, dzień po dniu.

Najczęściej można go zobaczyć przy meblach.
Podciąga się, stoi, przesuwa się wzdłuż nich. Czasem puści ręce na sekundę. To dla niego naprawdę dużo.
Słowa jeszcze się nie pojawiły, ale Theo znajduje inne sposoby. Gaworzy, pokazuje, szuka kontaktu. Chce być blisko, chce uczestniczyć, chce być częścią tego, co dzieje się wokół.

Jego codzienność to rehabilitacja, ćwiczenia i zajęcia, które pomagają mu lepiej poczuć własne ciało i świat.

W spokojnym rytmie małej miejscowości łatwiej złapać oddech i skupić się na tym, co najważniejsze – na jego rozwoju.

Theo robi swoje.
Małymi krokami.
Ale konsekwentnie.