Syjut Szymon

Szymon przyszedł na świat w samym środku lata. W czasie, gdy dzieci najczęściej biegają po podwórkach, grają w piłkę i wracają do domu dopiero wtedy, gdy robi się ciemno.

Od początku był uważnym obserwatorem świata. Wrażliwy, skupiony, trochę zamyślony. Z czasem zaczęliśmy jednak zauważać, że niektóre rzeczy przychodzą mu trudniej niż innym dzieciom.

Jego ciało nie zawsze współpracuje tak, jak powinno. Ruch bywa niepewny, czasem nieskoordynowany. Wykonanie prostych czynności wymaga więcej koncentracji i wysiłku. Bywają dni, kiedy trudno mu odnaleźć równowagę – nie tylko fizyczną, ale też tę wewnętrzną, emocjonalną.

Szymon bardzo intensywnie odbiera bodźce z otoczenia. Czasem świat jest dla niego po prostu za głośny, za szybki, za trudny do poukładania. Potrzebuje wtedy czasu, spokoju i wsparcia, żeby znów odnaleźć swoje tempo.

Jednocześnie jest chłopcem ciekawym świata. W szkole radzi sobie dobrze, a kiedy ma obok siebie zaufane osoby, potrafi pokazać ogromną determinację. Ma też swoją wielką pasję – piłkę nożną. Na boisku widać w nim prawdziwą radość ruchu. Tam może po prostu być dzieckiem.

Poza szkołą spotyka się z jednym bliskim kolegą. Dla Szymona taka relacja jest bardzo ważna. Przyjaźnie nie zawsze przychodzą mu łatwo, dlatego każda z nich ma dla nas ogromną wartość.

Nasza codzienność to jednak nie tylko droga Szymona. W domu jest też jego starszy brat Adam, który zmaga się z wieloma poważnymi trudnościami zdrowotnymi. Wychowywanie dwóch chłopców, którzy wymagają terapii, rehabilitacji i stałej opieki specjalistów, bywa ogromnym logistycznym wyzwaniem. Nasz kalendarz wypełniają wizyty, ćwiczenia, zajęcia terapeutyczne i szkoła.

Mimo tego staramy się, aby w tym wszystkim było też miejsce na zwyczajne życie. Na wspólne chwile, rozmowy i dziecięcą radość.

Bo przede wszystkim Szymon jest po prostu chłopcem. Takim, który chce grać w piłkę, mieć kolegów i czuć, że świat jest dla niego dobrym miejscem.