Dla szybszej weryfikacji i księgowania wpłat bardzo prosimy nie wpisywać zdrobnień ani słów odmienionych przez przypadki jak również słów: dla, na, leczenie, rehabilitacja, itp.
Prosimy o zaznaczenie w zeznaniu podatkowym pola „Wyrażam zgodę”.
Nr subkonta
46309
Województwo
mazowieckie
Data urodzenia
2020/01/07
autyzm dziecięcy
Wpłaty prosimy kierować na konto, podając poniższe dane:
Odbiorca:
Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą"
Alior Bank S.A., nr rachunku:
42 2490 0005 0000 4600 7549 3994
Tytułem:
46309 Żebrowski Aleksander darowizna na pomoc i ochronę zdrowia
Tylko dla wpłat - treść dla 1,5% podatku dostępna w sekcji "Przekaż 1,5% podatku".
W formularzu PIT wpisz numer:
KRS 0000037904
W rubryce „Informacje uzupełniające - cel szczegółowy 1,5%” podaj:
46309 Żebrowski Aleksander
Dla szybszej weryfikacji i księgowania wpłat bardzo prosimy nie wpisywać zdrobnień ani słów odmienionych przez przypadki jak również słów: dla, na, leczenie, rehabilitacja, itp.
Prosimy o zaznaczenie w zeznaniu podatkowym pola „Wyrażam zgodę”.
Pobierz darmowy program do rozliczeń PIT za rok 2025, z wypełnionymi danymi 1,5% dla Podopiecznego Żebrowski Aleksander.
Przekaż 1,5% podatkuCzasem cisza mówi więcej niż słowa.
Mój synek Aleks jeszcze nie mówi. Ale patrzy. Uważnie. Jakby próbował zrozumieć świat po swojemu.
Jest chłopcem pełnym energii i ciekawości. Lubi ruch, przestrzeń i chwile, kiedy można po prostu iść przed siebie. Jego droga od początku jest trochę trudniejsza.
Słowa wciąż do niego nie przychodzą. Komunikacja bywa trudna. Emocje czasem pojawiają się nagle i są bardzo silne. Świat bywa dla niego zbyt głośny, zbyt szybki, zbyt intensywny.
Również jego ciało potrzebuje wsparcia. Mięśnie są słabsze, dlatego wiele ruchów wymaga ćwiczeń i czasu. Każda nowa umiejętność to efekt wielu godzin pracy.
Nasze dni wypełniają rehabilitacja, zajęcia logopedyczne i terapia integracji sensorycznej. Uczymy się razem świata – krok po kroku.
Patrzę na Aleksa i widzę chłopca, który bardzo się stara.
Każdego dnia robi swój mały krok do przodu.
I wierzę, że kiedyś jego cisza zamieni się w słowa.
Może nawet w to jedno najważniejsze: „mamo”.