Kwiatkowski Kuba Kwidzyn

Niektóre historie można zaplanować. Naszej nie dało się przewidzieć.

Kiedy patrzę na Kubę, widzę chłopca z ogromną ciekawością świata. Widzę dziecko, które każdego dnia próbuje zrobić kolejny krok naprzód. Widzę też małego wojownika, który od początku życia mierzy się z wyzwaniami, jakich większość dzieci nigdy nie pozna.

Kuba urodził się 7 maja 2021 roku. Patrząc wtedy na mojego synka, nie wiedziałam jeszcze, jak długa i wymagająca droga czeka nas oboje.

Z czasem zaczęły pojawiać się kolejne diagnozy. Badania genetyczne wykazały rzadkie zaburzenia chromosomowe – mikrodelecję 8p oraz mikroduplikację 12p. To one są przyczyną wielu problemów zdrowotnych, z którymi Kuba zmaga się każdego dnia.

Największym wyzwaniem jest opóźniony rozwój psychoruchowy. Mój synek rozwija się wolniej niż jego rówieśnicy, a jego przyszłości nie da się dziś przewidzieć. Każda nowa umiejętność wymaga czasu, ogromnej pracy i wsparcia specjalistów.

To jednak nie jedyne trudności. Kuba choruje na padaczkę, dlatego każdy napad budzi ogromny niepokój i wymaga stałej kontroli. Zmaga się również z astmą oskrzelową, która utrudnia swobodne oddychanie i wymaga regularnego leczenia. Dodatkowym wyzwaniem jest atopowe zapalenie skóry. Uporczywy świąd, podrażnienia i dyskomfort często towarzyszą mu zarówno w dzień, jak i w nocy. Kuba pozostaje także pod opieką specjalistów z powodu torbielowatości nerek oraz niedoczynności tarczycy, które wymagają systematycznej kontroli i leczenia.

Nasza codzienność to rehabilitacja, wizyty u specjalistów i nieustanna troska o zdrowie synka. Kuba pozostaje pod opieką pedagoga, logopedy, psychologa i fizjoterapeuty. Korzysta z terapii, które pomagają mu rozwijać się i zdobywać kolejne umiejętności. Choć droga jest długa, nie poddajemy się i cieszymy z każdego, nawet najmniejszego sukcesu.

Mimo wszystkich przeciwności Kuba jest pogodnym, dzielnym chłopcem. Potrafi rozjaśnić dzień swoim uśmiechem i przypomina mi, że warto walczyć o każdy kolejny krok naprzód.

Przed nami wciąż wiele niewiadomych, wizyt lekarskich, terapii i codziennej pracy. Wierzę jednak, że dzięki odpowiedniej opiece i rehabilitacji Kuba będzie mógł rozwijać swój potencjał i zdobywać kolejne umiejętności. Każdy mały sukces mojego synka daje mi siłę, by z nadzieją patrzeć w przyszłość.