Jasiński Maksymilian

Przyszedł na świat za wcześnie.
O kilka tygodni, które dla niego stały się walką o każdy oddech.
Maksymilian od pierwszych chwil pokazał, że jego imię nie jest przypadkowe – „największy”. Wola życia okazała się silniejsza niż złe prognozy.

Początki były dramatyczne. Jego ciało było zbyt kruche, a mózg – ciężko doświadczony. Lekarze nie dawali wielkich nadziei. A jednak z każdym dniem Maks robił coś więcej: oddychał sam, reagował, był z nami. Te drobne sygnały stały się dla nas światłem.

Dziś Maks mierzy się z mózgowym porażeniem dziecięcym. Codziennie ćwiczy, godzinę spędza w pionizatorze, walczy o każdy ruch. Rehabilitacja to nasza codzienność – w domu i u specjalistów. I ta praca przynosi efekty. Dzięki specjalistycznemu kombinezonowi i chodzikowi Maks potrafi przejść kilka metrów. To dla nas cud. Dowód, że jego wysiłek ma sens.

Jest pogodnym, ciekawym świata chłopcem. Lubi ludzi. Rozumie więcej, niż potrafi pokazać ruchem. Jego rozwój intelektualny przebiega prawidłowo, a mowa daje nam kolejną nadzieję – że przed nim naprawdę wiele.

Wierzymy, że przy odpowiednim wsparciu Maks będzie miał szansę stanąć na własnych nogach. Potrzebuje jednak ciągłej rehabilitacji, specjalistycznego sprzętu i turnusów, które pomagają mu iść dalej – krok po kroku.

Każde wsparcie to kolejny krok Maksa w stronę sprawności.
I kolejny dowód, że największe historie zaczynają się od najmniejszych kroków.

Z wdzięcznością
Rodzice Maksa