Cieślak Adrian

Życie Adrianka nie dało mu taryfy ulgowej. Już od samego początku wystawiło go na ciężką próbę. Zamiast beztroskiego dzieciństwa przyszła walka o każdy dzień. Bakteryjne zapalenie opon mózgowych, które przeszedł we wczesnym dzieciństwie, odebrało mu słuch, pozostawiając głuchotę czuciowo-nerwową, co opóźniło i zaburzyło rozwój mowy.

Dla Adrianka rzeczy, które dla innych są oczywiste, są codziennym wyzwaniem. Utrzymanie równowagi, kontrola własnego ciała, koordynacja ruchów czy skupienie uwagi wymagają od niego ogromnego wysiłku. Zaburzona propriocepcja i obniżone napięcie mięśniowe sprawiają, że jego ciało często go nie słucha.

Większość dni Adrianek spędza w samochodzie. Kilka razy w tygodniu przemierza setki kilometrów w drodze na rehabilitację i terapię. Zamiast zabawy — ćwiczenia. Zamiast odpoczynku — kolejne zajęcia. Zamiast dziecięcej beztroski — nieustanna praca ponad siły małego ciała.

Mimo zmęczenia i frustracji Adrianek się nie poddaje. Każdego dnia walczy o samodzielność, o przyszłość, o życie, w którym będzie mógł funkcjonować jak najbardziej niezależnie. Uczy się świata na nowo — z ogromnym wysiłkiem i determinacją, której mógłby pozazdrościć niejeden dorosły.

Każdy, nawet najmniejszy postęp, jest efektem setek godzin rehabilitacji, zmęczenia i nadziei. To małe zwycięstwa, które dla Adrianka znaczą wszystko.

Przekazując 1,5% podatku, możesz pomóc mu w dalszej rehabilitacji i dać mu szansę na lepszą przyszłość.

Dla Adrianka to nie procent — to nadzieja.