Maciąg Aleksandra

Cześć, jestem Ola.

Mój świat od początku wygląda trochę inaczej.

Kiedy się urodziłam, od razu było widać, że będę potrzebować więcej wsparcia. Moja buzia, słuch, kręgosłup – wszystko rozwijało się inaczej. Po długiej diagnostyce lekarze nazwali to zespołem oczno-uszno-kręgowym.

Dziś wiem, że to oznacza coś bardzo konkretnego – codzienną pracę.

Nie słyszę na prawe ucho. Dźwięki docierają do mnie inaczej – czasem ciszej, czasem wcale. Uczę się je rozpoznawać, rozumieć i odnajdywać się w świecie, który dla innych jest oczywisty.

Za mną już wiele wizyt, badań i terapii. Szpitale, specjaliści, ćwiczenia – to część mojego życia od zawsze. Do tego dochodzą trudności związane z napięciem mięśniowym, kręgosłupem i odpornością, która wciąż bywa wyzwaniem.

Ale to nie znaczy, że się zatrzymuję.

Lubię się śmiać, wygłupiać i spędzać czas z moją starszą siostrą Leną. To ona często pokazuje mi świat i jest obok mnie w tych zwykłych, ważnych chwilach. A ja idę przez ten świat po swojemu – z energią i ciekawością tego, co jeszcze przede mną.

Każdy dzień to dla mnie nauka – dźwięków, ruchu i codziennych spraw, które pomagają mi być coraz bardziej samodzielną.

Przede mną wciąż długa droga – kolejne wizyty, terapie i praca, która daje szansę na dalszy rozwój.

A ja po prostu chcę iść dalej.
Po swojemu.