Przygońska Zuzanna

Zuzia przyszła na świat trochę za wcześnie.
I chyba od początku wszystkiego musiała uczyć się z większą cierpliwością.

Jej codzienność od lat wypełniają terapie, ćwiczenia i troska o zdrowie. Są dni, kiedy brakuje jej siły nawet na zwykłe aktywności. Dłuższy spacer kończy się zmęczeniem, ciało szybko przypomina o bólu i wiotkości, a wiele rzeczy wymaga od niej ogromnego skupienia oraz wysiłku. Do tego dochodzą problemy ze słuchem, mową i nadwrażliwością, przez które świat bywa dla Zuzi zbyt głośny, zbyt intensywny i po prostu trudny.

Ale jest coś, czego choroba jej nie odebrała.

Potrafi zachwycać się drobiazgami. Łapać promienie słońca na spacerze. Śmiać się szczerze i długo. Ma w sobie dużo ciepła, wrażliwości i dziecięcej radości, która pojawia się nawet po trudniejszym dniu.

Nasze życie od dawna wygląda trochę inaczej. Wizyty u specjalistów, rehabilitacja i walka o sprawność stały się częścią codzienności. Ale przy Zuzi nauczyliśmy się zauważać rzeczy, które łatwo przeoczyć.

Spokojniejszy oddech.
Lepszy dzień.
Więcej siły.
Jedno nowe słowo.

To właśnie z takich chwil składa się świat Zuzi.