Ostaszewska Gabriela

Nie pamiętamy już, kiedy nasze życie zwolniło.
Od lat wszystko działa tu według jednego rytmu: terapia, dojazdy, ćwiczenia, wizyty u specjalistów. I szybkie łapanie oddechu pomiędzy jednym a drugim.

A pośrodku tego wszystkiego są nasze dziewczynki.

Gabrysia przyszła na świat 31 marca 2016 roku. Od początku była niezwykle uważna, wrażliwa i dzielna. Dziś wiemy, że każdego dnia mierzy się z wyzwaniami, których większość ludzi nawet nie zauważa.

Córka choruje na mózgowe porażenie dziecięce, ma niedowład połowiczy lewostronny, opóźnienie rozwoju psychoruchowego oraz autyzm dziecięcy. Jej ciało nie zawsze współpracuje tak, jakby chciała, a świat często okazuje się zbyt głośny, zbyt szybki i zbyt trudny do uporządkowania.

Dlatego w naszym domu słowo „terapia” odmieniamy przez wszystkie przypadki.

Ćwiczenia. Rehabilitacja. Spotkania ze specjalistami. Obuwie ortopedyczne. Kolejne próby, małe sukcesy i dni, kiedy zwyczajnie brakuje sił. Ale wiemy, że nie możemy się zatrzymać, bo każda godzina pracy pomaga Gabrysi lepiej funkcjonować i walczyć o większą samodzielność.

Kilka lat później na świat przyszła Marianna — 18 października 2023 roku. Szybko okazało się, że również jest dzieckiem w spektrum autyzmu. I choć nasze serca pomnożyły się przez dwa, tak samo podwoiła się codzienna troska, organizacja i nieustanna logistyka życia.

Bo trzeba zdążyć wszędzie. Zadbać o dziewczynki. O ich rozwój. O spokój. O bezpieczeństwo. I gdzieś pomiędzy tym wszystkim spróbować znaleźć chwilę, by zadbać także o siebie.

Gabrysia jest wyjątkową dziewczynką. Potrafi być czuła, uparta i niezwykle waleczna. Czasem pokazuje więcej siły niż niejeden dorosły. A my każdego dnia uczymy się od niej cierpliwości, uważności i tego, że nawet najmniejszy krok może znaczyć naprawdę bardzo dużo.