Szmidla Artur

Niektórzy mierzą siłę kilogramami. Gdyby tak było, Artur nie miałby żadnych szans.

Przyszedł na świat ważąc zaledwie 820 gramów. Urodził się 29 marca 2016 roku, aż trzynaście tygodni za wcześnie. Był tak maleńki, że mieścił się w dłoniach dorosłego człowieka. Dziś jednak wiemy, że od pierwszych chwil miał w sobie coś, czego nie da się zważyć – niezwykłą wolę walki.

Skrajne wcześniactwo odcisnęło piętno na jego zdrowiu. Artur zmaga się z opóźnieniem rozwoju psychoruchowego, wrodzoną cytomegalią, retinopatią wcześniaczą, dysplazją oskrzelowo-płucną oraz osteopenią. Od urodzenia pozostaje pod opieką wielu specjalistów, a rehabilitacja stała się częścią jego codzienności.

Bywało trudno. Bywało niepewnie. Każdy kolejny etap rozwoju wymagał czasu, cierpliwości i ogromnej pracy. Ale Artur nigdy nie przestał nas zaskakiwać.

Dziś jest pogodnym chłopcem, który potrafi cieszyć się z rzeczy, na które wielu z nas nie zwraca uwagi. Nosi okulary korekcyjne, jest ciekawy świata i uwielbia skakać na trampolinie. Wtedy na jego twarzy pojawia się uśmiech, który przypomina nam, jak daleką drogę już przeszedł.

Mieszkamy na Śląsku, gdzie od pokoleń cenione są wytrwałość i ciężka praca. Patrząc na naszego syna, często myślimy, że te cechy ma we krwi. Każdy jego postęp jest efektem setek godzin ćwiczeń, wizyt u specjalistów i codziennego pokonywania własnych ograniczeń.

Jako rodzice jesteśmy z niego niezwykle dumni. Nie dlatego, że osiąga wszystko od razu. Jesteśmy dumni dlatego, że się nie poddaje. Że każdego dnia próbuje jeszcze raz. I jeszcze raz.

Przed Arturem nadal wiele wyzwań, ale także wiele możliwości. A my wierzymy, że jego najpiękniejsze sukcesy są jeszcze przed nim.