Krykwiński Daniel

Daniel potrafi opowiadać godzinami.

O swoich zainteresowaniach. O tym, co go zaciekawiło. O rzeczach, które zapamiętał w najmniejszych szczegółach. W domu słowa przychodzą mu łatwo.

Poza nim bywa znacznie trudniej.

Nasz syn urodził się w 2008 roku. Już pierwsze miesiące jego życia przyniosły ogromny niepokój i walkę o zdrowie. Trafił do szpitala w bardzo ciężkim stanie. Lekarze odkryli poważne zmiany w obrębie mózgu, a prognozy dotyczące jego przyszłości były bardzo ostrożne. Nie wiedzieliśmy, czy będzie chodził, mówił i rozwijał się samodzielnie.

Dzięki wielu latom pracy, ćwiczeń i determinacji Daniel pokonał przeszkody, które wydawały się nie do pokonania. Dziś jest sprawnym nastolatkiem, jednak nadal mierzy się z trudnościami, których nie widać na pierwszy rzut oka.

Zespół Aspergera sprawia, że świat społecznych zasad, spontanicznych rozmów i nowych sytuacji często jest dla niego pełen napięcia i niepewności. Daniel bardzo przeżywa to, co dzieje się wokół niego. Jest wrażliwy na dźwięki, dotyk i emocje. Towarzyszy mu również mutyzm wybiórczy, przez który poza domem często milczy, nawet wtedy, gdy zna odpowiedź i chciałby coś powiedzieć.

Najbardziej boli nas to, że wiele osób widzi tylko jego ciszę. My widzimy znacznie więcej.

Widzimy inteligentnego, ciekawego świata młodego człowieka, który ma ogromną wiedzę, własne zdanie i wielkie serce. Widzimy chłopca, który każdego dnia próbuje oswoić świat, choć nie zawsze czuje się w nim bezpiecznie.

Przez lata Daniel korzystał z różnych form pomocy wspierających jego rozwój. To właśnie dzięki systematycznej pracy nauczył się lepiej radzić sobie z emocjami, komunikacją i wyzwaniami codziennego życia. Nadal jednak potrzebuje specjalistycznej opieki, zajęć wspierających rozwój oraz pomocy, które pozwolą mu pewniej odnajdywać się w otaczającym świecie.

Los nie oszczędzał naszego syna. Bardzo przeżył chorobę i śmierć swojego taty. To doświadczenie pozostawiło ślad w jego wrażliwym sercu. Mimo wszystko każdego dnia stara się iść naprzód. Ma przy sobie rodzinę, która wierzy w niego bezgranicznie i wspiera go na każdym etapie.

Patrząc na Daniela, nie myślimy o diagnozach. Myślimy o młodym człowieku, który każdego dnia uczy nas, że odwaga nie zawsze oznacza głośne słowa. Czasem jest nią po prostu próba odnalezienia własnego miejsca w świecie.