Ivanyk Alina

Mam na imię Alina, od pół roku po urodzeniu walczę z chorobami, które na zawsze zmieniły moje życie. Nikt nie spodziewał się, że moja historia zacznie się tak dramatycznie.
W wieku 6 miesięcy zdiagnozowano u mnie neuroblastoma IVS stopnia – złośliwy nowotwór. Chemioterapia była dla mnie bardzo ciężka ze względu na mój wiek, złe warunki w szpitalu, brak lekarstw i dobrze wyksztalconego personelu. Miałam sepsy i kilkakrotnie przetaczaną krew. Jeżeli udało się pokonać pierwszą sepse, to wkrótce znów miałam drgawki, umierałam przez nieskuteczne leczenie i wznowę. Ale mama i tata się nie poddali, nie ufali ukraińskim lekarzom, nie pozwolili mi umrzeć i uciekli ze mną do Polski w 2013. Wtedy moja odporność była bardzo niska, a stan porażenia mózgowego spowodowanego powikłaniami w leczeniu, był tak głęboki, że mając prawie 3 lata nie potrafiłam nawet siedzieć samodzielnie. Po pół roku leczenia w Polsce zaczęłam siedzieć, pełzać potem raczkować. Po roku rehabilitacji zaczęłam troszeczkę chodzić z pomocą lasek. Mijały lata ciężkiej rehabilitacji. Moje postępy były dla rodziców czymś najważniejszym, nieustannie poszukiwali nowych możliwości, aby mnie usprawniać. Zdecydowali się na operacje stóp u Profesora Jóźwiaka w Poznaniu. Operacja była skuteczna, stopy juz nie mają zagrożenia złamania, czasem w ogóle nie bolą, chodzę powolutku z pomocą kul na krótkie dystanse w domu lub w szkole, resztę korzystam z wózka inwalidzkiego. Pooperacyjna rehabilitacja spowodowała długą nieobecność w szkole i nauce, brak kontaktu z rówieśnikami. Nie mogłam się pogodzić z niepełnosprawnoscią i ograniczeniami z tym związanymi. Psychicznie się załamałam. Pojawiła się autoagresja, myśli samobójcze, samookaleczenia. Trafiłam na oddział psychiatryczny, gdzie zdiagnozowano u mnie spektrum autyzmu. Dostałam leki i zalecono zmianę szkoły. Niestety i tutaj spotkaliśmy się z trudnościami – otrzymaliśmy oficjalny list z urzędu o braku miejsc w państwowych szkołach specjalnych w Warszawie. Na szczęście, po długich poszukiwaniach znaleźliśmy miejsce w niepublicznej szkole z terapią, która daje mi poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. Chciałabym tam ukończyć 8 klasę.
Bardzo potrzebuję turnusów rehabilitacyjnych, sprzętu do ćwiczeń, stałej psychoterapii, TUS, zajęć z hipoterapii oraz stałej opieki u onkologa, neurologa, psychiatry i ortopedy. Opłacenie tych moich stałych potrzeb jest bardzo kosztowne.
Bardzo proszę o wsparcie finansowe, abym mogła dalej walczyć z problemami i chorobami.
Dziękuję!